005-Motiveren voor doe het zelvers

Motiveren voor doe-het-zelvers is een podcast waarin ik vertel wie er voor gemotiveerde medewerkers verantwoordelijk is. Ik ben namelijk bang dat we teveel verantwoordelijkheid bij de leidinggevende leggen. Moet een manager of een teamleider de medewerkers motiveren? Dat zou mooi zijn, maar is hij ook verantwoordelijk voor jouw motivatie? Als je vindt dat intrinsieke motivatie belangrijk is, dan moet het antwoord ontkennend zijn, nee dus! Jij en jij alleen bent verantwoordelijk voor je eigen motivatie. Hoe je dat doet, dat is het onderwerp van deze podcast. Veel plezier met het beluisteren.

Wist je dat ik ook regelmatig een blog schrijf? Surf maar naar www.johnhermarij.nl.

 

Die pensioenleeftijd kan makkelijk naar 72

Ik moet nog tien jaar voor ik met pensioen kan‘, zei de achtenvijftigjarige. Hij was niet zozeer het werken zat, maar wel zijn managers. ‘Ik hoop dat ik boventallig wordt verklaard‘, hoorde ik de vierenzestigjarige zeggen. Niet omdat zij haar werk niet leuk vond, maar omdat haar manager het belangrijk vond om af te dwingen dat ze een uur eerder begon. Een vijfenzestiger die haar hele leven met passie had gewerkt, was blij met het pensioenakkoord waardoor ze er eerder mee kon stoppen. Omdat ze volgens haar manager iets te klantgericht was geweest, had ze een aantekening in haar dossier gekregen. Als een klein meisje kreeg ze een standje, haar hele leven had ze vol passie haar werk gedaan.

We zeggen: ‘ga maar lekker genieten van je pensioen’. Ik heb me altijd afgevraagd of men dat tijdens hun werkbare leven nooit genoten heeft. Toen ik deze drie verhalen in een korte tijd aanhoorde, begreep ik wat er mis is en waarom de verhoging van de pensioenleeftijd zo’twereprobleem is. Wat kunnen managers toch enorme eikels zijn en de noodzakelijke verhoging van de pensioenleeftijd onmogelijk maken.

Langer doorwerken is om meerdere redenen belangrijk. De levensverwachting is toegenomen. De huidige senioren hebben te weinig premie betaald voor een goed pensioen. Dit is een een bittere pil, wanneer je nu nog werkt en bij zo’twereeikel werkt. Eigenlijk moet je een baas zoeken waar je minstens tot je 72ste met plezier kunt werken.

Dat kan makkelijk, maar dan moet er wel iets wezenlijks veranderen in de mentaliteit van de managers. De voorbeelden waarmee ik begonnen ben, zijn exemplarisch. Ik begrijp deze mensen best dat ze het werk zat zijn. Ik was dat al zo’tweretwintig jaar geleden. Ik herinner me nog goed hoe ik tegen mijn laatste baas zei dat ik hem niet vertrouwde. Niet lang daarna heb ik mijn ontslag ingediend, wat een verademing nooit meer een baas, alleen nog maar klanten.

Managers moeten stoppen met het lastig vallen van hun medewerkers. Er zijn drie dingen die mensen nodig hebben: autonomie, verbondenheid en competentie. In plaats van hun autonomie te ontnemen, moet de manager zich richten op competentie. Protocollen en processen verhogen niet de kwaliteit van het te leveren werk. Competente mensen doen dat wel! Dit betekent natuurlijk wel dat er enige kennis aanwezig moet zijn om dit te beoordelen en te stimuleren. Een goede manager is meer een coach dan een politieagent.

De focus moet doorlopend zijn gericht op een groeiende competentie, door het geven van directe feedback en deze om te zetten in meetbare leerdoelen. Wat betekent dat de medewerker zich naast veel dieper ook veel breder ontwikkelt. Afhankelijk van de gezondheid en het energieniveau zoeken we steeds naar de meest optimale waarde die z/hij kan toevoegen aan de organisatie.

Op die manier is de kans uitermate groot dat iemand zelfs nog na zijn 72ste door wil blijven werken. Managers hebben de sleutel in handen voor zowel het pensioenprobleem als de structurele tekorten op de Nederlandse arbeidsmarkt.

Wist je overigens dat ik ook podcasts maak?

Is het einde der tijden voor Agile aangebroken?

Ik vraag me de laatste tijd af of de agile transitie, wat dat ook betekenen mag, op zijn einde loopt. Deze vertwijfeling werd getriggerd door een artikel van een agile coach die de moeite genomen had om citaten van de opstellers van het manifesto te verzamelen . De kern van hun boodschap is dat SAFe niets met agile te maken heeft. Het doet me denken aan de bijbelse uitspraak dat als een huis in zichzelf verdeeld is, het ten onder zal gaan.

Een van de vervelende kenmerken van de agile beweging is dat zij zich doorlopend tegen elkaar en tegen anderen keert. Er is altijd wel een kruistocht te voeren tegen iemand die niet de agile mindset heeft. Het eerste wat ik van deze beweging hoorde, was dat alle projectmanagers hun baan zouden verliezen. Nog steeds hoor je dit soort, vaak met een zelfgenoegzame ondertoon, uitspraken. Hoe kun je in hemelsnaam plezier hebben aan het feit dat iemand zijn professionele betekenis verliest? Ik begrijp dat niet.

Het mooie van het agile gedachtengoed is dat het een manier van werken is die de zelfbeschikking (autonomie, verbondenheid en competentie) van mensen bevordert. Dat vind ik een grote winst en is waarschijnlijk de werkzame kracht van agile. Raamwerken zoals scrum, safe, less en de vele anderen zijn dat niet. Manfred Kets de Vries schreef een aantal decennia geleden dat een leider zijn innerlijk theater voor zich uitstalt. Ik zou dan ook de agile coaches die zich afzetten tegen wat dan ook willen aanraden bij zichzelf te rade te gaan.

Niet lang geleden heb ik mijzelf afgevraagd, waarom ik soms de behoefte had om op een bekritiserende manier te reageren op LinkedIn berichten. Ik kwam erachter dat ik mij competenter voel wanneer ik zo reageer. Maar ben ik dan ook competenter? Welnee, integendeel, door zo te reageren zocht ik geen verbinding (een andere behoefte die mensen hebben), weg was mijn zelfbeschikking. Ik maakte een keuze om alleen nog maar positief te reageren en elke neiging om het tegenovergestelde te doen te zien als een ontwikkelpunt dat zich aandient.

Dus mijn beste agile coach, ik heb u geschreven vanuit liefde voor uw intentie. Want net als zovelen wilt u het beste voor uw opdrachtgever. Mijn wens is dat de strijd in het agile huis verstomt en dat de zwaarden worden omgesmeed tot instrumenten waarmee we kunnen oogsten. Het ga u goed.