Dit is de heilige graal voor senior management #zelfbeschikking

Wij hebben een traditie in ons gezin, in het Pinksterweekend kamperen we in Houffalize. Een goede gelegenheid om in de natuur de helende kracht van het gezin te ervaren, een tijd waarin we samen eten, drinken, plezier hebben, maar bovenal praten over de dingen die ons bezig houden. Gesprekken waarin we ervaringen en inzichten delen. Onder de luifel van de tent sprak ik met een van onze dochters over blogs, podcasts en social media. Ik leerde iets wat mijn denkbeelden verdiepte, zo diep dat ik de consequenties daarvan nog niet goed kan overzien. Ineens vielen puzzelstukjes op zijn plaats. Lieve lezer laat ik je meenemen in die gedachtegang. Hier komt wat ze zei:

“Maar dan moet je jouw publiek wel vanuit Liefde benaderen!”

Als je mij al langer volgt, dan weet je dat ik de dingen rationeel probeer te benaderen en allergisch ben voor wat zweverig lijkt. Mijn beide dochters zijn wijze vrouwen dus vader kan niet anders dan deze zin tot zich laten doordringen. Want Liefde met een hoofdletter L is allesbehalve zweverig en veel meer dan een gevoel van verliefdheid. Deze Liefde is de keuze om het beste met een ander voor te hebben. Wat dit prive voor mij betekent dat is me overduidelijk, ik heb gekozen voor mijn vrouw, kinderen, hun partners en onze kleinkinderen, maar wat betekent dit professioneel? Maak ik daar dezelfde keuze?

Ik train, coach en adviseer mensen in het ontwikkelen van adaptief leiderschap in organisaties. Een van de onderwerpen waar we het vaak over hebben, is het motiveren van medewerkers. Hoe doe je dat het beste? Momenteel is de zelfbeschikkingstheorie een van de beste beschrijvingen van hoe je mensen motiveert. Volgens de wetenschappers die deze inzichten hebben ontwikkeld, zijn er drie basisbehoeften die ons motiveren: autonomie, verbondenheid en competentie. Bedenk dat wanneer leiders motiveren hun interventies per definitie extrinsiek zijn, terwijl we juist gebruik willen maken van de intrinsieke motivatie, want alleen die is duurzaam.

Ieder mens die deze behoeften wil bevredigen ontdekt de tegenstrijdigheid ervan. Want te autonoom verbreekt banden, terwijl te verbonden je autonomie aantast, wie competenter is dan een ander wekt jaloezie op wat weer niet goed voor de verbondenheid is. Hoe ontwarren we deze knoop en wie vindt de heilige graal? Dat doen we met Liefde, een keuze om het beste te willen voor de anderen in onze omgeving. Kijk maar hoe dit werkt.

Managers of leiders die hun mensen willen motiveren maken een bewuste keuze om de autonomie, verbondenheid en competentie van hun medewerkers te ontwikkelen. Dit is één totaalpakket en heel iets anders dan goedbedoelde gesprekken om medewerkers in fictieve functieprofielen te persen. Dit is de heilige graal van leidinggeven die senior management moet drinken. Hoe? Dat ga ik in een reeks blogs beschrijven, maar ik ga hierover ook een training ontwikkelen. Als je daar meer over wilt weten, stuur me dan via LinkedIn een bericht, dan houd ik je op de hoogte.

Na de #moslims hebben we nu weer een nieuwe imaginaire vijand erbij

Nu na zo’twerekleine twintig jaar de langverwachte aanslag door geradicaliseerde moslims in Nederland is uitgebleven, hebben we een nieuwe vijand gevonden. Deze nieuwe vijand, waar ongetwijfeld velen miljarden euro verspild zullen worden, is het klimaat. Want net zoals een mens met honger eten moet, zo heeft de angstige mens een vijand nodig. Gesteund door media en politici in verkiezingstijd, horen we over de noodzaak voor een energietransitie.

Begrijp me goed ik ben geen klimaatskepticus, eerder een pessimist die denkt dat onze invloed weliswaar groot is, maar dat de kennis ontbreekt om te voorspellen welke maatregelen een bepaald effect zullen hebben. Zo’twere80% van de wetenschappers (niet 97%!) is het er over eens dat de mens de oorzaak voor de opwarming van de aarde is. Dat wil overigens niet zeggen dat ditzelfde percentage consensus heeft over de maatregelen die we zouden moeten nemen. Ik ben daarom een skepticus over de te nemen maatregelen. Het moet nog blijken of we werkelijk in het antropoceen leven, het ecopoceen lijkt me meer voor de handliggend.

We doen er allemaal aan mee, elkaar angst aan praten voor een imaginaire vijand. Want een vijand is iemand met de wil om ons aan te vallen en te vernietigen. Dat laatste is het klimaat niet, het heeft geen bewuste wil. Het reageert op vele duizenden andere factoren, waarvan de mens er slechts een is. Overigens is het niet aan het veranderen, het is reeds veranderd. Ook wanneer het waar zou zijn dat wij een grote invloed hebben, dan kunnen heftige reacties zoals met zijn allen geen fosiele brandstoffen meer uitstoten, wel eens veel ernstiger onverwachte bijeffecten hebben. Zie hier de maatregelenskepticus.

Dat waar ik geen invloed op heb, is de verandering van klimaat. Want zelfs als wij in het Westen met zijn allen groener dan groen worden, wie zijn wij dan om de mensen in Afrika en China hun welvaart te ontzeggen? Onze krimp valt in het niets met hun groei. Mijn grootste vijand momenteel is niet het klimaat, maar al die wereldverbeteraars die mij proberen te overtuigen met al hun rampscenario’s. Die mij machteloos doen voelen, dat maakt mij angstig, niet het klimaat, dat is al veranderd en wij mensen zullen ons wel weer opnieuw aanpassen. Dat hebben we door de geschiedenis steeds weer opnieuw gedaan.

Pamper je medewerkers het incompetentieravijn in #curlingwerkgevers

Een groot bedrijf in Nederland heeft een nieuwe cao met onbeperkte vakantiedagen. Er zijn organisaties met een chief happiness officer, want het geluk van de medewerkers staat voorop. Servant leaders die alle impediments voor de leden in hun teams wegnemen. Zou dit het begin van een nieuwe trend zijn? De curlingwerkgever is in opkomst. Daar is toch niets mis mee?

Wel, daar is nog wel wat op af te dingen!

Wie zijn spieren wil trainen, moet gewichten heffen. Wie zijn conditie wil verbeteren moet rennen of fietsen. Wie iets wil leren moet studeren. Herinner je nog de spierpijn, de vermoeidheid en de tegenzin om weer enkele uren in de boeken te zitten? Je eerste baan, de eerste keer presenteren voor een grote groep, niet echt leuk toch?

Spieren en hersenen ontwikkelen zich door weerstand. Net zoals je emoties, die toch ergens in je lichaam zitten, teleurstelling leer je alleen door je te laten teleurstellen, verdriet leer je door verdrietig te zijn, verveling leer je door je te vervelen en ga zo maar door. Uithoudingsvermogen komt door weerstand.

Weerstand is belangrijk! Iets waar de curlingwerkgever in wording rekening mee zou moeten houden. Je medewerkers worden niet competent door enkel op hun geluk te focussen, integendeel, ze worden er veeleisender van. Aan het einde van het experiment zit je met verwende volwassenen die als kleine kinderen steeds meer wensen. Dit is een heilloze weg. Een die je mensen niet competenter maakt.

Vraag het aan alle topsporters, de weg naar de top gaat langs heel veel weerstand. Daarom een tip aan alle werkgevers die graag competente medewerkers willen hebben. Maak het uw medewerkers met, wel veel respect, zeer moeilijk, dan komt het ware talent vanzelf naar boven. Want de huidige focus op geluk, betekenis en zingeving is een weg die ons het ravijn in duwt.