015 – Stress is overal – buffers opbouwen

Dit is het laatste deel van de serie podcasts over stress aan de hand van het boekje ‘Projectmanagement na vandaag’ dat ik heb geschreven in 2012. Het gaat over het opbouwen van stressbuffers.

Je bent niet competent, maar je wordt het!

Ik wil één voorbeeld geven uit mijn eigen werk als trainer over hoe je nu competent kunt worden. Gewoon een voorbeeld hoe dit bij mij werkt. Misschien is het een open deur, misschien ook niet. Ik train al bijna 20 jaar projectmanagers en leiders. Dat ik dat al zolang doe is een teken dat ik daar goed in ben. De laatste tijd, ben ik veel bezig ben met de zelfbeschikkingstheorie. Dat zette mij aan het denken over hoe ik dat in mijn werk als trainer kan toepassen. Een tijd terug was ik in Nigeria om een training te geven. In de voorbereiding heb ik alle leeractiviteiten bekeken vanuit de zelfbeschikkingstheorie. Daarmee bedoel ik:

  • Draagt het bij aan de autonomie van de deelnemers?
  • Zorgt het voor een verbondenheid tussen de deelnemers?
  • Geeft het een gevoel van competentie aan de deelnemers?

Ik had deze training ook bestemd om mezelf verder te ontwikkelen. Want ook ik wil beter worden. Ik heb me uitermate goed voorbereid.

De reis naar Nigeria is altijd weer interessant, niet het vliegen dat is routine. Het mooie aan vliegen is dat je verplicht moet onthaasten, want vliegen is ook vervelen, maar dat is goed voor je! Ik neem altijd een extra dag, zodat ik wat kan acclimatiseren en de boel kan inspecteren. Als ik aankom, wordt ik op het vliegveld opgewacht en met escorte naar het Accomodation Center gebracht. Ik begroet dan Immanuel, waar ik in de loop der jaren een goede relatie mee heb opgebouwd. Elk jaar word ik daar opnieuw uitgenodigd, we zijn al weer bezig met de training voor 2020.

Ik geef deze training op een industrieel complex, wat betekent dat je eerst een veiligheidsinductie krijgt met een examen. Je mag pas het terrein op nadat je daarvoor geslaagd bent, een geel hesje aandoet en veiligheidsschoenen draagt. Alles was goed geregeld.

Naast het toepassen van de zelfbeschikkingstheorie heb ik er ook voor gezorgd dat mijn eigen energieniveau op peil blijft. Dat doe ik door veel te bewegen, en als ik moe ben snel op en neer te springen, soms alleen vaak samen met de groep. Ik had in een interessant boek over zelfontwikkeling een techniek gelezen die je helpt wanneer je denkt dat je dreigt vast te lopen. Ik dacht, wanneer de training even minder goed liep, dan aan het beeld dat ik in de bergen loop in de mist en even de weg kwijt ben. Ik kan je de techniek aanraden, bedenk je eigen beeld, binnen twee minuten ben je er weer helemaal bij.

Het was vanaf het eerste moment een feest. Ik was doorlopend gefocust op de behoefte aan verbondenheid. Binnen een dag had ik alle namen onthouden.

Als je op reis bent, ben je vaak alleen, hoe ga je daar mee om? Alleen zijn wil natuurlijk niet zeggen dat je niet verbonden bent. Integendeel. In je geest kan je wel degelijk in verbinding staan met de deelnemers. Als je dan alleen eet, wat doe je dan? Ik neem geen boek mee, en al helemaal niet mijn zwarte spiegel, ik bedoel iPhone of iPad. Nee ik neem een bord eten, kauw langzaam, want dat is gezonder, staar wat voor me uit en blijf in het moment.

Deze manier van ontfocussen zorgt ervoor dat ik tijdens de training juist zeer gefocust ben. Maar dat is niet alles, door deze vorm van dagdromen komen er allerlei ideeën boven drijven. Na afloop ging ik snel weer terug naar mijn kamer. Zo heb ik de basis neergezet voor de training waar ik het al eerder over heb gehad. Daar kom ik later nog een keer mee.

Terug naar mijn ervaring in de klas. We werden samen een team en hebben ons boven onszelf uitgetild. Mijn grootste beloning was nog het berichtje van Chineme dat luidde:

Dear John,

Thanks for the learning experience I really had a good experience and the skills which you taught are life changing I hope you had a safe trip back to the Netherlands

Chineme

Ik had geen groter compliment kunnen krijgen. Er is een moment geweest dat ik iemand heb weten te raken. Dat is toch, lieve mensen, wat we allen willen? Dat is toch de betekenis van het leven, waardevol voor een ander zijn! Voor mij is dit een bevestiging dat ik op de goede weg ben met het ontwikkelen van trainingen en programma’s met de zelfbeschikkingstheorie als uitgangspunt. Ik heb het al eerder gezegd, het is een heilige graal voor managers, maar dus ook voor trainers. Kortom als je geïnteresseerd stuur me een berichtje op LinkedIn of naar info@dhirata.nl, dan laat ik je weten wanneer het programma bekend is.

014 – #stress is overal – deel 2

Dit is deel 2 van mijn serie podcasts over stress, luister eerste even naar de volgende en kom dat weer terug hier. Ik ga in deze podcast een inzicht met je delen dat je uitermate goed kan helpen in het managen van je stressbalans.