Verkiezingsblog 7 – PVV: Minder Islam

In deze verkiezingsblog neem ik één van de punten uit een verkiezingsprogramma en geef daar mijn eigen draai aan. De PVV, onder aanvoering van de grote leider Wilders stelt als belangrijkste thema de de-Islamisering van Nederland voor, om op die manier het land weer terug te veroveren voor de Nederlanders. Daar ben ik het helemaal mee eens. Maar pas op, voordat u mij nu als radicaliserend naar rechts klassificeert, ik bedoel hier iets anders mee dan wat de uitspraak in eerste instantie doet vermoeden.

Ik wil inderdaad minder Islam in Nederland, overigens niet minder islamieten. Waar het mij om gaat, is dat ik het hier eigenlijk niet meer in het publieke debat over wil hebben. Laten we nu feitelijk kijken wat mensen doen, naar hun gedrag en niet wat hun overtuiging is. Ik wil niet dat iemand zijn geloof, of God, aanvoert als argument dat ik iets niet zou mogen of  juist wel zou moeten doen. Wat ik geloof is net belangrijk. In een land waar kerk en staat gescheiden zijn, hebben religieuze argumenten geen waarde in het politieke debat. Ik besef overigens dat deze redenatie wel ergens mank gaat, want overtuigingen, of ze nu op geloof of op iets anders zijn gebaseerd, hebben altijd een invloed op iemands mening. Ik ben alleen, eerlijk gezegd, de gevoeligheden rondom de Islam een beetje zat. Het aantal Moslims is rond de 5% van de Nederlandse bevolking, dus kan die invloed helemaal niet zo groot zijn.

Er is een groep mensen die denken dat alle problemen die we hebben, met de Islam te maken hebben. De bewoordingen die ze hanteren lijken verdacht veel op wat er in de dertiger jaren van de vorige eeuw in Hitler Duitsland over de Joden werd gezegd. Men spreekt over een plaag, over een complot om wereldheerschappij te verwerven, kortom je hoeft geen Godwin te doen om de parallel te trekken. Ben ik dan te naief, een ‘nuttige idioot’ zoals sommigen dan zeggen? Ik denk het niet. Het is beter dat we het hebben over wat men concreet als probleem ervaart. Dus meneer Wilders, wat doet men dat u als probleem ervaart en dat graag door u onderbouwd met cijfers en niet met meningen. Hebben we in één buurt een Islamitische probleem of in duizend? Feiten geen frames.

Beste gelovige in slechts één God. Islamiet, Christen of Jood omdat u ervan overtuigd bent dat de uwe de Enige is, is het moeilijk om te accepteren dat niet iedereen dat vindt. Ik houd mij in met wat ik zeg om u niet te beledigen, dat heet respect Ik doe dat met alle liefde, maar u moet zich niet zo snel beledigd voelen, want het overgrote deel van de wereldbevolking houdt er andere gedachten op na dan u. Wat ik geloof, daar zal ik u niet mee lastig vallen. Niet te snel beledigd zijn graag, dat recht heeft u niet. De atheïst daarentegen moet zich niet achter zijn intellectuele hoogmoed verschuilen en verkondigen dat hij alleen de waarheid  kent, want dat wat waarheid is, daar moeten we nog over onderhandelen. Ook het beroepen op de wetenschap werkt niet, want eens zei wetenschap dat de zon om de aarde draaide, kortom wetenschap verandert mettertijd.

Ik ben het eens met Geert als hij zegt minder Islam, maar ook minder Joods-Christelijke wortels, hoewel ik nooit begrepen wat er christelijk is aan zwarte piet en een kerstboom, en meer kijken naar het feitelijke gedrag wat mense vertonen en in hoeverre dit een probleem voor anderen veroorzaakt. Daarom zal voor mij een criterium om op een persoon te stemmen zijn de mate waarin hij zich niet  in de verkiezingsarena laat verleiden een debat te voeren wat eigenlijk in kerk, moskee, synaogoge of tempel thuishoort.

Verkiezingsblog 6 – De toekomst

Regeren is vooruitzien, daarom zal ik bij het bepalen van mijn keuze toch vooral naar die partijen kijken die een echte toekomstvisie hebben. Daar heb ik een aantal redenen voor en de belangrijkste daarvan is dat ik het mijn morele plicht vind om in mijn keuzes niet alleen mijn eigenbelang te laten meewegen. De wereld die ik achterlaat moet ook bewoonbaar zijn voor mijn kinderen, kleinkinderen en weer hun kinderen. Maar ook voor de kinderen van mijn buren!

Wat betekent dit?

Geen vlucht naar achter

Ik heb de zestiger jaren meegemaakt, je weet wel de tijd waarin we elkaar nog vertrouwden, waar je het touwtje uit de deur kon laten hangen, de tijd dat je nog op je 65ste met pensioen ging. Die goede oude tijd. Je hoort bij de ouderen in de samenleving (ik ben 60 jaar) soms een heimwee naar vroeger. En dat willen we dan herstellen. De tijd dat je nog respect had voor de politie en tegen de dokter en de leraar in de klas op keek. De tijd van respect. Laat ik het maar heel eerlijk zeggen, het is nu beter! Die tijd van respect was ook een tijd van schaamte en beklemming.

Tijdens diezelfde zestiger jaren hield je je mond als kind wanneer volwassenen spraken. Jij was er voor je ouders en niet omgekeerd. Noemde men samenwonen veroordelend ‘hokken’, waren homo’s niet geaccepteerd en was het een schande wanneer je voor het huwelijk zwanger raakte. Voor de vrouwelijke kiezers, je moest een weten hoe men met vrouwen omging. Kijk maar eens naar een James Bond film uit die tijd. Als vrouw zou je al helemaal niet meer naar die tijd terug moeten verlangen, of je moet natuurlijk weer als een onmondige huishoudster achter het aanrecht willen staan. De tandarts trok bij zowel mijn vader als mijn moeder preventief de tanden en veroordeelde hen daarmee tot een kunstgebit. Er waren twee televisienetten en er heerste een bekrompen sfeer over Nederland. Laat maar, ik hoef die zestiger jaren niet meer. O ja, en voor de muziekliefhebbers, ook nu wordt er nog hele goede muziek gemaakt.

De politicus die het waagt om terug naar vroeger te willen, die valt bij mij af.

Er is maar een richting en die is vooruit

We weten al decennia dat er zoiets zou komen als de vergrijzing. Als er in het verleden niet in de pensioenen (dit is overigens iets anders dan de AOW, meneer Krol) was gegraaid en als we de aardgasbaten wat spaarzamer hadden gebruikt dan was er nu geen pensioenprobleem geweest en hadden we de “ik wil mijn poen terug” krijsende  50plussers gerust kunnen stellen (u begrijpt het al ik behoor niet tot Henk zijn doelgroep). Regeren is verder vooruitzien dan de volgende verkiezingen. Dat had met toen en dat zou men nu moeten doen. Of mijn koopkracht er 1% op vooruitgaat zet geen zoden aan de dijk. Stop met dit soort plaatjes want ze interesseren mij niet. Wat ik wel wil is een toekomstverhaal, een visie!

Ik wil weten wat er in het intellectuele DNA van mijn politicus zit. Hoe ziet hij of zij mijn toekomst? Een van vertrouwen tussen bevolkingsgroep of een van etnisch profileren en meer blauw op straat? Een van, de markt moet het klimaatprobleem zelf maar regelen of een overheid die schone energie mogelijk maakt? Een overheid die voor het eigenbelang gaat of voor dat van mijn kleinkinderen? Een die de rest van de wereld ontsluit, groter en toegankelijker voor me maakt, of een die haar benauwend klein maakt?

Het moge duidelijk zijn, mijn politicus is open, vernieuwend, insluitend en realistisch.

Verkiezingsblog 5 – Framing

Dit is alweer de vijfde verkiezingsblog. Ik heb in het begin van de verkiezingscampagne gelet op de wijze waarop politici zichzelf profileren. Er viel me iets op dat me stoort en dat is de wijze waarop men bepaalde gebeurtenissen framet, of in gewoon Nederlands ‘herkadert’. Als iemand de aanstelling van President Trump plaatst in het kader van ‘het einde van de wereld’ of ‘een revolutie’ dan vind ik dat uitstekend als een gewoon iemand het doet, maar ik stoor me er aan als de politicus het doet. Hij ontneemt bij daardoor de mogelijkheid om mijn eigen betekenis aan een gebeurtenis te geven.

Een ‘frame’ schept een soort alternatieve, niet reële werkelijkheid en leidt mij af van de feitelijke situatie. Iemand die zegt dat we Nederland terug moeten veroveren dan vraag ik met af van wie. Ook vraag ik me af wat het feitelijke probleem is, in alle lijstjes komt Nederland steeds bovenaan. Echter de beeldvorming in de media, gevoerd door mensen met politieke bedoelingen, is – in vergelijking tot andere landen in de wereld – niet juist. Het gaat juist heel goed in Nederland. Er zijn niet zoveel bange boze mensen, de meeste mensen zijn tevreden en gelukkig, er is overigens wel een groep politici die dit aanwakkert.

Het resultaat hiervan is, dat mensen die gelukkig zijn, angstig voor de toekomst zijn geworden en stemmen op de partij met het simpelste ‘frame’. Een ‘tsunami van …’ terwijl het slechts om een hele kleine minderheid gaat; het ‘partijkartel’ terwijl Nederland een coalitieland is, dus ontkom je er niet aan. Dit soort betekenissen leiden mij af van de feitelijk inhoud, en dat zal dus ook voor mij een criterium zijn om bij een dergelijke partij op mijn hoede te zijn bij wat zij beloven. Geen metaforen want die verhullen. Heldere taal dus gericht op de inhoud, dan kan ik pas echt een keuze maken.